ColumnsPersoonlijk

Van kinderfeest tot platform voor malloten

Sinterklaas

‘Activist tegen Zwarte Piet opgepakt om opruiende Twitterbio.’
‘Hagenaar dreigt zich op te blazen om op te komen voor Sinterklaastraditie.’
Dit is een kleine greep uit wat de media te melden heeft over het verloop van de intocht van Sinterklaas.

Juist ja, de intocht. Ooit een feestelijke dag. Een waar kinderen en hun ouders naar uitkeken. De aftrap van een maand waarin we diep in de buidel tasten en kinderen eigenlijk constant onder invloed zijn van extreme opwinding en overdosis aan suikergoed. Loodzwaar, maar bovenal gezellig.
Een prettige herinnering omhult door de lucht van goedkope kruid- en pepernoten.

Startschot voor internetgekkies

Maar al jaren is het niets meer van dat. Sterker nog: de intocht wordt aangekondigd, beveiligd en uitgevoerd alsof het een wedstrijd tussen Feijenoord en Ajax betreft. Met arrestaties, vechtpartijen en dus zelfs ook een potentiële zelfmoordaanslag als gevolg. De eerste pepernoten in het schap zijn er niet meer om mensen in ‘feeststemming’ te brengen, maar dienen als fluitsignaal voor volwassenen(!) om zich van hun slechtste kant te laten zien. Een startschot voor alle internetgekkies om de bloemetjes buiten te zetten. Het is de wekker die alle activisten tot extremisten maakt. En deze lijpo’s zitten in zowel kamp A. als kamp B. Daar zit dus al letterlijk geen verschil.

Kinderfeest

Het zijn de types die notabene pleiten voor gelijkheid én het in standhouden van tradities. Dit zijn dan ook precies de types die letterlijk het hardste roepen dat het een ‘kinderfeest’ is. Al deze achterlijke batjes gaan met elkaar op de vuist op de dag dat het vooral leuk moet zijn voor alle kinderen! En dit doen ze precies op het moment dat juist hun in het middelpunt staan.
Want dat kan dus kennelijk wel?

Kinderschoentjes

Ik zit op de bank en kijk naar twee gevulde kinderschoentjes. De suikerklontjes voor het paard zijn ‘opgegeten’ en de Sint is vanzelfsprekend dolblij met de zelfgeschreven brieven en tekeningen die hij heeft meegenomen naar huis. Voor hun is de Sinterklaas-periode nu nog even niets meer dan cadeautjes en (ik-breek-mijn-tanden-erop-zulke-harde) chocoladeletters tot ze er misselijk van worden.

Het gezeik wat er komen gaat

Het eeuwigdurende gezeur (roetveeg, regenboog, een nekschot voor Piet in het algemeen?) van de anti-Zwarte Piet organisaties zorgt er al jaren voor dat ik zucht, steun en kreun. Het geschreeuw van de extreem rechtse kant van Nederland zorgt ervoor dat het mij niet meer kan schelen of het nu een zwarte-, witte-, roetveeg- of wat mij betreft een gifgroene Piet met paarse haren wordt. Ik hoop vooral dat mijn kinderen er later anders bijzitten dan wij. Dat ze hun kinderen wel mee kunnen slepen in hun eigen (vooral fijne) herinneringen en mee kunnen nemen naar een gezellige en bovenal veilige intocht. In plaats van dat ze al in september met de ogen rollen, omdat ze weten wat voor een gezeik er nog komen gaat.

Het volk wat zich moet schamen

Dat is, hoe dan ook, een stuk gezelliger dan het volk wat de intocht momenteel definieert. Het volk wat, ongeacht of dat het voor- of tegenstanders zijn, zich moeten schamen.
Dit zijn de personen die een kinderfeest echt verpesten. Waarschijnlijk vooral voor hun eigen achterlijke idee van plezier. Want voor de kinderen is het niet. Zoveel is wel duidelijk.

Share:

Leave a reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Pin It on Pinterest

Shares